geri dön
				ATATSÖZLERİ
			Araştırmlarımıza ek katkıda bulunan Sayın Belediye Başkanımız Ahmet Çelik Beye ve sitemiz adına yazıyı bilgisayara geçen Ali Bulat’ın kızı Betül Bulat’a katkılarından dolayı teşekkür ederiz...
	Aç köpek fırın yıkar Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar Ağlayak da gözden mi olak? Ağrısız baş mezarda gerek Ağzı açık ayran delisi Ahmak misafir ev sahibini ağırlar Akçe bulsam, ciki yok Akıllı düşünene kadar, deli oğlunu evermiş, torunu olmuş Akıllı evladın var, neylersin malı, akılsız evladın var neylersın malı? Akılsız başın cezasını ayaklar çeker Akılsız köpeği yol kocatır Akılsızın şaşkını beyaz giyer kış günü Akranıyla konuşmayanın sesi, semadan gelir Al elmaya, taş atan çok olur Alacağın bir iğne, çeliğin okkasını orantıya vurursun Alimi aldım, morgmu soldurdum Alışmış kudurmuştan beterdir Allah aptala eşşeğini kaybettirir, sonra buldurup sevindirir Allah şaşırttı mıydı, dayıya hala dedirtirmiş Allı yelek, pullu yelek, canfes neye gerek? Anan turp, baban şalgam, sen içinde gülbe şeker Ar gözden, kar yüzden anlaşılır Ar namus tertemiz Arap eli öpmek, dudak karartmaz Arı satmış namusu tellala vermiş Armudu sapıyla, üzümü çöpüyle, pekmezi küpüyle Arpa ekinde buğday bekleme Ay bozmaz, süt kokmaz. Kokarsa ayran kokar, çünkü aslı süttür At, sahibine göre kişner At ölür de, itler bayram eder Atasözü tutmayan, uluya uluya kalır Atın ölümü arpadan olsun Atlı, itli sığmış, bir çocuk sığmamış Avradı er zapdetmez, ar zapt eder Ayağa dokunmadık taş, başa gelmedik iş olmaz Aydan gelen halı üstüne, günde gelen kül üstüne Ayağın sığmayacağı yere baş sokulmaz Aylak sirke baldan tatlıdır Az sabırda, cok keramet vardır Az yaşa, uz yaşa, akibet gelecek başa Baba mirası yanan mum gibidir Baban bana öğüt verirken, ben inek gözünde kırk sinek saydım Babası ölen bey, anası ölen kadın olur Bağ dua değil, çapa dua ister Bağa bak üzüm olsun. Yemeğe bak yüzün olsun Baht olmayınca başa, ne kuruda biter, nede yaşta Bakacağın yüze sıçma, sıçacağın yüze bakma Bakkal ölenin borcunu, diriye ödettirir Bal bal demekle ağız tatlanmaz Bal döksen yalanır Başıma uymayan takke elin olsun Başını acemi berbere teslim eden, cebinde pamuk eksik etmesin Başında fese bak, girdiği kümese bak Belli düşman, gizli dosttan yeğdir Benden sana öğüt, ununu elinle öğüt Benim sakalım tutuştu, sen cigara yakmak istersin Beş kuruşluk fener o kadar yanar Bilmediği beş vakit namaz, bilir de yanına varmaz Bir dalın gölgesinde bin koyun eğlenir Bir dirhem et, bin ayıp örter Bir nalına vurur, bir mıhına Bir yerim diyenden bir de yemem diyenden kork Biri eşikte, biri beşikte Bize gelince yiyip içelim, size gelince gülüp geçelim Borcun iyisi vermek, derdin iyisi ölmektir Dağ başında harman yığını yel alır, odada savurma sel alır Dağdan yayılan gölden sulanır Dağına göre kış olur Dandin desen oynar Danışan dağı aşmış, danışmayan düz yolda şaşmış Davul bile dengi dengine çalar Davulu görür oynar, mihribani görür ağlar Değirmen iki taştan, muhabbet iki baştan Deli, deliden hoşlanır Deliyle çıkma yola, ya sağa saparsın ya sola Demir nemden insan gamdan çürür Dert ağlatır, aşık söyletir Dert derdi açar Dert saklayınca kalır Dostluk başka alışveriş başka Deveye oyna demişler, dokuz kazan süt devirmiş Deveyi hendekten atlatan, bir tutam ottur Dibi görünmeyen kaptan su içmez Dilencinin torbası dolmaz Dileyen Leyla’sını da bulur mevlasını da Dilim dilim dilim etti beni dilim Dilim senden çektiğim zulüm Dilin kendi küçük, cürümü büyüktür Dirilik olmayan yerde varlık olmaz Doğruluk minarede kalmış Dost yoluna post olmalı Düğün olur iki kişiye, tasası düşer deli komşuya Düşenin dostu olmaz Ecel geldi baş ağrısı bahane Eceli gelen köpek, camii havlusuna işer El adamı var sever, er adami sağ sever El ağzına bakan, avradını tez boşar El elden üstündür El elin nesine? Gülerek gider yasına Elden gelen öğün olmaz, o da vaktinde gelmez Ele verir talkını, kendi tutar salkımı Elin iyisinden, kendi kötümüz yeğdir Elti eltiyle iyi olsa da bohçası hamamda çekişir Eski camlar bardak oldu Eşşeğe gerdan kır demişler, zartadan osu.... Eşşeğe binen osu...... katlanır Et tırnaktan ayrılmaz Ev alma, komşu al Fakiri dövme üstünü yırt Fakirleri, hair görme Fazla yüksekten atmak, insanı uçuruma düşürür Fukaranın tavuğu, tek yumurtlar Gayret ve sebat her zorluğu yener Gelin ata binmiş, gör nereye inmiş Gelin atta, kısmeti yadda Gençliğinde oynamadık tay olmaz Görmediğin bir oğlu olmuş, tutmuş bacagını ayırmış Güneş çarığı sıkar, çarık da ayağı. Hacı hacıyı mekkede, gidi gidiyi tekkede bulur Halep ordaysa, arsın burada Haline bakmaz hanım, duvarı atlar Hamama giden terler Hareket olmayan yerde, bereket olmaz Harmana giren porsuk, dirğeninden korkmaz Hasmın karınca ise de merdane bil Hastaya çorba sorulmaz Haydan gelen huya gider Hayvanın alası dışında, insanın alası içinde Herkes sanatının kölesidir Hesapsız kasap ya bıçak kırar ya masat Hısım ile ye, iç ama alışveriş etme Hileden onsaydı fare onardı Hileli pazar, miğdeyi bozar Hizmet etmeyi öğrenmeyen efendilik edemez Islanmışın yağmurdan korkusu olmaz İçi beni dışı seni yakar İbibik demiş ki ‘bizde bu gö. olduktan sonra daha çok yuva yıkarız İki kaptan bir gemiyi batırır İnanma dayına, ekmek al yanına İnsan çiğ süt emmiştir İnsanın eti yenmez, derisi giyilmez İnsanın yere bakanından, suyu ağır akanından kork İp koptuğu yerden ulanır İt ilen sidik yarıştirmaya kalkma, kaşığını çatlatma İt ite buyurur, it de kuyruğuna İte dalanma, çalıyı dolan İti an, çomağı eline al İtin ayağını taştan esirgeme İtin başında tekke durmaz İyi olacak hastanın doktor ayağına gelir Kara keçiyi gören tulumunca yağ sanır Karamanın koyunu, sonra çıkar oyunu Karanlıkta göz kırptığını nerden bileyim? Karın atta, burun yiğitte bulunur Karnı doyan abdalın gözü yola bakar Karnın doymazsa gözün doysun Lek oğlan ekinden yemeden başa kalktı Kendini küçümseme Kıratın yanında eğlesen ya huyundan ya suyundan Köpekten toku olmaz Kör atın, körün reisi olur Kurdu kovarken, tilkiyi uyarma Kurdun adi çıkmış, tilki dünyayı yıkmış Kuzguna yavrusu şahin görünür Mermer ağ taştan, rakip iki baştan Mızrak çuvala sığmaz, ana gibi yar, vatan gibi diyar olmaz Ne verirsen elinle, o gelir seninle Oturduğu ahır sekisi, çağırdığı İstanbul türküsü Oğlan dayıya, kız halaya çeker Oğlunu seven hocaya vermez, kızını seven kocaya vermez Olacak oğlan (...) belli olur Oldu olacak, kırıldı nacak Ona gelince şapur şupur, bize gelince yarabbi şükür Oru... içerde olunca, kapı kilit tutmaz Osurgan böceği yavrusunu, ap apacam diye sever Oynamayan gelin, yerim dar der Oyunda cıllıma Ödünç yiyen kesesinden yer Öksüzün yüzü küllü olur Öküz öldü, ortaklık bozuldu Önce bol bol yiyen, sonra bel bel bakar Öz ağlamayınca, göz ağlamaz Parasız tellal bağırmaz Pazar kuruldu, hesap bozuldu Rüzgara tüküren, yüzüne tükürür Sac sefadan, tirnak cefadan uzar Sana vereyim bir öğüt, kendi ununu kendin öğüt Sarımsağın sıkından seyreği yeğdir Saygı sayana, terbiye alana göredir Sel gibi geldi, kum gibi kaldı Sen bilirsin deyince akan sular durur Serçenin gönlünden şahinlik geçer Seversen oğlunu sev, kız kendini sevdirir Sıkça varma dostuna kalksın ayak üstüne Sırtımda yumurta kefeyi yokya Sinek pis değil, ama miğde bulandırır Sonradan görmüş, dininden dönmüş Sorma kişinin aslını, sohbetinden bellidir Su bulanmayınca durulmaz Su geldi teyemmüm bozuldu Sucu gelin etmişler, güveyi duran olmamış Susuzluğundan yayılmaz Suyun durgun akanından, insanin yere bakanından kork Sütlü koyunu sürüden ayırmazlar Şaire lazım olan bir sazla bir sözdür Şeytan eniğini yitirse bulamaz Tanesiz aş olmaz, kaygısız baş olmaz Tarlanın taşlısı kızın kaslısı Taş olda baş yar Taşıma su ile değirmen dönmez Tat kızın dilinden anası anlar Tatlıya yakışmaz soğan, dayısını beğenmez yeğen Tay at oluncaya kadar habini mevt olur Tazısız ava giden, tavşansız eve döner Terzinin eteği delik olur Tıngırdamadık tencere olmaz Tilki tilkiliğini bildirinceye kadar post elden gider Toku gönüllemek zor olur Tosgabağa yumurtadan çıkmış, kabuğunu beğenmemiş Ustamın adı Hıdır, elimden gelen budur Ucuzdur var bir illeti, pahalıdır var bir hikmeti Unu eledik, eleği duvara astık Üşenenin oglu, kızı olmaz Üzüm üzüme baka baka kararır Üzümünü ye bağını sorma Veren el, alan elden revadır Yan yatan da, yer bir ekmek çamura batan da Yangına körükle gider Yaza çıkardım danayı, beğenmez oldu anayı Yazın gölge hoş, kışın çuval boş Yazın yaşa, kışın tasa oturulmaz Yedir beni, öveyim seni Yörük sırtından kurban keser Yüz verdik astarını ister Zenginin malı dağdan aşar, fakirin eşşeği yoldan şaşar Zenginin malı züğürdün çenesini yorar